Robbin
Ongemakkelijk gevoel
Zeker als het iemand betreft om wie je veel geeft, is het heel moeilijk om te zien dat diegene zich verdrietig of onzeker voelt. Je leeft met de ander mee en kunt misschien zelfs de pijn van de ander voelen. Een heel lekker gevoel is dat niet. Je kunt je er zelfs misschien heel ongemakkelijk door gaan voelen en dat is waar het mis kan gaan: Je wilt dat de ander zich zo snel mogelijk weer beter voelt. Omdat jij je (vaak onbewust) ook weer snel beter wilt voelen. En voor je het weet, flap je het eruit: ‘Het komt wel goed’.
Zodra je dat hebt uitgesproken, reageren de meesten met: ‘ja, je hebt gelijk’, of ‘ik weet het’. En pfoe, wat is dat fijn. Probleem opgelost. Jij kunt weer ademhalen, want de ander ziet in dat het wel weer goed komt. Traantjes gedroogd, zorgen voorbij. Wat fijn dat je de ander daarbij hebt kunnen helpen. Goed gedaan. Nou.. niet dus.
Aanstellerij
Ondanks dat je het waarschijnlijk super lief bedoelt, werkt zo’n uitspraak van ‘Het komt wel goed’ eerder juist averechts en lost het helemaal niks op. Hoe fijn vind jij het zelf om dat te horen wanneer jij rouwt om het verlies van een dierbare of wanneer je relatie net uit is gegaan? Hoogstwaarschijnlijk zit je totaal niet te wachten op zo’n uitspraak. Wanneer iemand dat tegen je zegt, voelt het eerder alsof je je niet zo moet aanstellen of dat je er niet zo’n probleem van moet maken, want het komt wel weer goed.
Het hoeft niet opgelost te worden
Door zo’n uitspraak ontnemen we iemand het recht om gewoon te mogen voelen wat hij/zij op dat moment voelt. We zien het ‘vervelende’ gevoel als een probleem. Een probleem wat opgelost moet worden. Veel mensen, misschien jij ook wel, zijn heel goed in het aanreiken van praktische oplossingen: ‘Heb je hier al eens aan gedacht?’, ‘Als ik jou was, zou ik het eens zo aanpakken.’ Eveneens lief bedoeld, maar ook hierop zitten de meeste mensen niet te wachten als ze zich niet prettig voelen.
Niet nodig om te weten waarom
De meeste mensen gaan niet zo lekker op onduidelijkheid en voelen zich ongemakkelijk als ze niet goed weten wat er aan de hand is en hoe ze kunnen helpen. Daarom zijn we vaak geneigd te vragen aan de ander: ‘Waarom voel je je zo?’ We willen een verklaring horen, een reden, zodat we de ander beter kunnen begrijpen. Maar lang niet altijd weet de ander de exacte reden van zijn/haar vervelende gevoel. Het is gewoonweg niet altijd te verklaren.
Misschien herken jij dat ook wel, dat je soms verdrietig bent zonder exact aan te kunnen wijzen waarom dat zo is. Op zo’n moment zit je er waarschijnlijk zelf ook niet op te wachten om die moeilijke vraag van ‘Waarom voel je je zo?’ te beantwoorden. Heel eerlijk gezegd doet het antwoord er ook niet echt toe. Belangrijker is om oog te hebben voor het gevoel zelf.
Hoe kun je er dan wel voor de ander zijn?
Het antwoord is simpel: er gewoon zijn. Als iemand zich verdrietig, boos, onzeker of angstig voelt, is eigenlijk het enige dat je voor die persoon hoeft te doen, er gewoon zijn. Biedt een luisterend oor, oordeel niet, blijf niet doorvragen maar geef de ander alle ruimte die hij/zij nodig heeft. Hiermee laat je de ander weten dat hij/zij gewoon mag voelen wat er te voelen valt. Dat het helemaal oké is. Geen aanstellerij, maar iets serieus.
Het resultaat van deze aanpak is dat de ander zich vrij voelt om alles te mogen voelen. Vaak zakt daardoor het gevoel ook iets, en komt er vanzelf meer ruimte om er het gesprek over aan te gaan. Maar ook hiervoor geldt: laat hierbij ruimte aan de ander. Vul niks voor de ander in, los niks voor de ander op en kom niet met die cliché antwoorden als: ‘het komt wel goed’. Als je niet goed weet wat je voor de ander kunt betekenen, vraag het dan gewoon eens.
Door te zwijgen en te luisteren, ben je van veel meer waarde dan je misschien denkt!