Robbin
1. Jij moet het zelf doen.
Feit. Als psycholoog onderzoek ik samen met jou waar je tegenaan loopt en denk ik mee over wat jou het beste kan helpen hierbij. Ik kan je een spiegel voorhouden, kritische vragen stellen, handvatten aanreiken, oefeningen aanbieden. Maar uiteindelijk zal jij er zelf mee aan de slag moeten. Zowel binnen als buiten de therapiesessies. Zonder jouw inzet heeft een behandeling weinig kans van slagen.
2. Een psycholoog geeft advies over wat je moet doen.
Fabel. Als ik de vraag krijg of ik advies kan geven, geef ik direct aan dat ik niet aan adviezen doe. Ik hak geen knopen voor jou door en stuur je niet een bepaalde kant op. Daarentegen begeleid ik jou om er zelf achter te komen wat goed is voor jou. Er is maar 1 iemand die jou het beste kan adviseren over jouw leven, en dat ben jij zelf!
3. Therapie is alleen nodig als het slecht met je gaat.
Fabel. Van therapie kun je namelijk altijd wel wat leren. Het is nooit verkeerd om jezelf te bestuderen en op jezelf te reflecteren. En het kan ook geen kwaad om eens een ander perspectief aangereikt te krijgen. Groeien en ontwikkelen is voor iedereen belangrijk, ongeacht hoe goed of slecht het met je gaat.
4. Een psycholoog wil graven in je verleden.
Feit. Ik onderzoek altijd in hoeverre het verleden een rol speelt in het bestaan van iemands klachten. Het zou niet zorgvuldig van mij zijn als ik dat gewoon oversla en alleen maar kijk naar het hier en nu. Natuurlijk kan het zo zijn dat het verleden toch geen rol blijkt te spelen. Dan is het ook verder niet nodig daar dieper op in te gaan.
5. Therapie bestaat alleen uit praten.
Fabel. Praten over wat je bezighoudt en dwars zit is heel goed. Het helpt om te delen waar je mee zit, want het lucht op en de ander kan helpen een ander perspectief aan te reiken. Echter met alleen praten kom je er vaak niet. Daarom bestaan trajecten bij mij niet alleen uit praatsessies. Ik doe ook oefeningen met je en reik je handvatten aan om thuis mee te oefenen. De combinatie van praten, denken, voelen én doen maakt therapie effectief.
6. Het is een taboe om naar een psycholoog te gaan.
Feit. Althans, zo wordt er helaas nog vaak over gedacht. Het is een onderwerp waar veel mensen niet openlijk over durven te praten, omdat het kwetsbaar voelt of omdat ze zich ervoor schamen. Je deelt wat makkelijker met een ander dat je naar de kapper bent geweest dan naar de psycholoog. Jammer, want het zou zo goed zijn als iedereen die kwetsbaarheid zou durven te tonen. Gelukkig is het allang niet meer zo’n taboe als 20 jaar geleden. Hopelijk zetten we dit trend voort en kijkt op een gegeven moment helemaal niemand er meer van op. Het is juist hartstikke gezond en waardevol om naar een psycholoog te gaan en op jezelf te leren reflecteren.
7. Een psycholoog kan medicatie voorschrijven.
Fabel. Geen enkele psycholoog mag dat. Voor medicatie zal je je moeten richten tot een (huis)arts of psychiater of een verpleegkundig specialist. Wat ik soms wel doe, is het benoemen als optie. Medicatie kan soms namelijk een fijne ondersteuning zijn en een aanvulling zijn op de psychologische therapie.
8. Als je behandeling is afgerond, ben je klaar.
Fabel. Na de therapie is het belangrijk om aandacht te blijven houden voor jezelf. Probeer de aangereikte handvatten zoveel mogelijk toe te blijven passen. Blijf stilstaan bij jezelf en blijf reflecteren. Wat er vaak gebeurt na een behandeltraject, is dat de stok achter de deur verdwijnt. Er zijn geen (twee)wekelijkse afspraken meer en voor je het weet ben je weer op de automatische piloot bezig. Belangrijk is dat je je bewust blijft van jezelf en aandacht blijft houden voor hoe je je voelt.
In deze tijd is het soms lastig om te achterhalen wat feiten zijn en wat fabels. Mensen die vervelende ervaringen hebben gehad, laten hun stem vaak harder horen dan de mensen die tevreden zijn. Daardoor kan er een gekleurd beeld ontstaan van de werkelijkheid. Zo’n gekleurd beeld kun je ook terugzien in films en series, waar niet altijd een kloppend beeld wordt gegeven van hoe het eraan toe gaat in de spreekkamer. De enige manier om erachter te komen wat feiten en wat fabels zijn, is om het zelf eens te testen.
In eerder geschreven blogs geef ik je een kijkje in mijn spreekkamer. Klik hier om het eerste deel te lezen.